De zitting is geopend. De gevangenen mogen gaan zitten.
Dit is 'n algemene krijgsraad. Formaliteiten zijn niet nodig.
Deze mannen worden van lafheid beschuldigd,
en staan daar voor terecht.
- Aanklager ? - Roep de beschuldigden op.
Voorzitter, worden de getuigen verhoord zonder de aanklacht voor te lezen ?
Verdoe onze tijd niet met formaliteiten.
De tenlastelegging is lang en voorlezen heeft geen nut.
- De verdediging heeft 't recht... - De aanklacht is lafheid.
Tijdens de aanval op de Mierenhoop.
Ga verder, aanklager.
Roep de beschuldigden op.
Soldaat Ferol.
- Hoorde u bij de eerste aanvalsgolf ? - Ja.
- Weigerde u uit te rukken ? - Nee.
- Bent u uitgerukt ? - Ja.
- Hoe ver ? - Tot het midden van niemandsland.
Wat hebt u toen gedaan ?
- Er waren geweerschoten... - Beantwoord de vraag. Wat deed u toen ?
Ik zag dat ik en Meyer...
Dat wil ik niet weten.
uw visuele ervaringen interesseren ons niet.
- De gevangene moet antwoorden. - Wat was de vraag ?
u bent uitgerukt tot het midden van niemandsland. En toen ?
- Toen ? - Ging u verder of keerde u terug ?
Ik keerde terug.
Met andere woorden,
u bent teruggeweken.
Dat is alles. De beschuldigde mag gaan zitten.
Wacht eventjes.
Ik wil de getuige graag ondervragen.
- Begin maar. - Bedankt.
Was u alleen met soldaat Meyer toe u niemandsland bereikte ?
Waar was de rest van uw compagnie ?
Dat weet ik niet.
Ze waren dood of gewond.
u stond dus alleen met soldaat Meyer in 't midden van niemandsland.
Waarom hebt u de Mierenhoop niet alleen aangevallen ?
Waarom hebt u 'm niet alleen bestormd ?
Ik en Meyer ? u maakt 'n grapje.
Dat klopt. Bedankt.
- Dat is alles. - Wat voor nut hebben die vragen ?
Ik wil de absurditeit aantonen van de vragen van de aanklager.
u geeft dus toe dat u zich teruggetrokken hebt ?
Ja, wij beiden, Meyer en ik.
We hadden de Mierenhoop moeten innemen, maar we zijn teruggekomen.
Dat is alles.
De beschuldigde mag gaan zitten.
Soldaat Arnaud.
- Bent u uitgerukt ? - Ja.
Tot ik werd teruggeroepen door kapitein Renoir.
- Hoe ver bent u gekomen ? - Tot 't prikkeldraad.
Het prikkeldraad van de vijand ?
Het was ons prikkeldraad.
u bent dus niet verder uitgerukt dan ons prikkeldraad ?
Nee.
Hoe ver was dat ? Hoeveel meter ?
Zo ver als ik kon.
- Hoeveel meter ? - Niet veel.
Niet veel.
Hebt u de andere soldaten aangespoord om uit te rukken ?
De meeste waren meteen al dood of gewond.
- Antwoord op de vraag. - Ik heb ze niet aangespoord.
Bedankt.
Soldaat Arnaud.
Op de plaats rust.
Afgezien van het feit dat u geen strijdkreten hebt geroepen,
was uw gedrag anders dan dat van de rest ?
Protest. Dat is speculatie.
Toegestaan.
Is er iemand verder dan 't prikkeldraad gekomen ?
Bent u tot lafaard uitgeroepen omdat u een papiertje met 'n X hebt getrokken ?
- Ja. - Dat is onbelangrijk.
Loten is heel gangbaar in 't Franse leger.
De hele compagnie is maar 'n paar meter uitgerukt, dus de loting is heel eerlijk.
Deze soldaat heeft zich onderscheiden in de bloedigste slagen in deze oorlog.
Dit zijn de eervolle vermeldingen voor moed die hij heeft verdiend:
- Ten eerste, vermelding in de... - Dat is onbelangrijk.
Hij staat niet terecht voor oude moed, maar voor recente lafheid.
Medailles zijn geen verdediging.
- Mag ik karaktergetuigen oproepen ? - Nee.
u mag getuigen oproepen om te bewijzen dat ie 't Duitse prikkeldraad heeft gehaald.
Niemand uit 't hele regiment is daar in de buurt van gekomen, ik ook niet.
Roep de volgende beschuldigde.
Als u klaar bent.
Bedankt.
De gevangene mag gaan zitten.
Bent u uit de loopgraven geweest ?
- Nee. - Dat is alles.
Waarom bent u niet uit de loopgraven geweest ?
Majoor Vignon viel dood op me neer, ik raakte buiten westen.
Lag u de hele tijd bewusteloos in de loopgraven ?
Dat is alles.
Kan iemand dat getuigen ?
Iedereen had 't te druk om mij te zien, en er lagen zoveel doden.
- Hebt u geen getuigen ? - Nee.
Alleen 'n grote snee in m'n hoofd.
Dat kunt u later zelf gedaan hebben.
Bedankt. u mag gaan zitten.
De aanklager mag z'n betoog houden.
Heren van de jury,
deze zaak spreekt voor zich.
We hebben allemaal de bedroevende aanval gezien.
Ik geef toe dat die aanval een schandvlek is op de Franse vlag.
En op de eer van elke man, vrouw en kind van de Franse natie.
Deze droevige, kwellende, walgelijke taak is onze plicht.
Heren, ik vraag deze rechtbank
om de beschuldigden schuldig te bevinden,
en de voorgeschreven militaire straf op te leggen.
Bedankt.
Kolonel, u kunt uw pleidooi houden.
Er zijn momenten dat ik me schaam dat ik bij 't menselijke ras hoor
en dit is zo'n moment.
Het is onmogelijk om deze zaak te pleiten,
omdat de rechtbank me de zaak niet heeft laten voorleggen.
Trekt u de authenticiteit van deze rechtbank in twijfel ?
Ik protesteer dat ik geen bewijs heb mogen voorleggen
dat van vitaal belang voor de verdediging is.
De aanklager heeft geen getuigen opgeroepen.
De aanklachten staan nergens op papier.
En tot slot protesteer ik
dat er geen stenografisch verslag van dit proces is.
De aanval is geen smet op de eer van Frankrijk,
en zet de Franse soldaten zeker niet ten schande.
Maar deze krijgsraad is zo'n smet en 'n schande.
Deze zaak is 'n aanfluiting van alle rechtvaardigheid.
Heren van de jury, deze mannen schuldig bevinden
is 'n misdaad die u tot uw dood zal kwellen.
Ik kan niet geloven dat de edelste menselijke eigenschap,
medeleven voor elkaar, hier niet leeft.
Daarom smeek ik u
om deze mannen genadig te zijn.
Breng de beschuldigden weg. De zitting is gesloten.
De jury gaat in beraad.
De wacht bestaat uit zes gewapende mannen. Twee per gevangene.
Bij oproer wordt er een wapen op ze gericht.
Als 't niet stopt, wordt de gevangene neergeschoten.
Het moet snel en geruisloos gebeuren.
Niet overhaast, maar ook geen onnodig getreuzel.
Ik ben verantwoordelijk als er iets misloopt.
Maar wees verzekerd dat ik de schuld zal afschuiven
op wie z'n plicht niet vervult.
De executie vindt plaats om zeven uur,
afhankelijk van het vonnis.
Detachement, geef acht. Ingerukt mars.
Dit komt van generaal Mireau.
- Eend. - Bedank hem maar.
Ik kan 't niet helpen.
Moeten we met onze handen eten ?
Messen en vorken zijn niet toegelaten.
Stelt dit onze laatste maaltijd voor ?
Het is onze laatste maaltijd.
Deze eend smaakt geweldig.
Hebben ze iets in 't eten gedaan ?
Eerst vergiftigen en dan neerschieten ?
- Ik denk dat er wat in zit. - Wat dan ?
Iets om ons te verdoven of zo.
Daar heb ik niks tegen.
Jij misschien niet, maar ik wil hier weg en ik wil 'n helder hoofd.
Hoe ga je dat doen ? Ga je 'n gat in de muur kauwen ?
Kolonel Dax haalt ons hier wel uit.
We moeten weg. Over 'n paar uur schieten ze ons neer.
- Heb je 'n idee ? - Nee, maar er moet 'n uitweg zijn.
Hoeveel bewakers zijn er ?
Vast 'n paar secties, zo klonk 't.
- Er zitten vast vrienden bij. - Dat is 't derde bataljon.
We hebben nu geen vrienden.
Doe realistisch, we komen hier niet uit.
Jij misschien niet, maar ik wel. Dat verzeker ik je.
Zie je die kakkerlak ?
Morgenochtend zijn wij dood en leeft hij nog.
Hij zal meer contact met m'n vrouw en kind hebben dan ik.
Ik zal niks zijn en hij zal leven.
Nu heb je 't beter dan hij.
Goedenavond. Ik ben pastoor Dupré.
Is er nieuws ?
Ik heb slecht nieuws. Bereid je voor op 't ergste.
Kolonel Dax wilde dat ik 't kwam vertellen.
Hij heeft 't hoofdkwartier gebeld, maar kon niemand bereiken.
Hetzelfde bij Divisie. Ze verstoppen zich.
- Hoeveel tijd hebben we ? - Genoeg.
Meer dan genoeg om je voor te bereiden.
- Kunt u deze brief voor me meenemen ? - Natuurlijk.
Hij is voor m'n vrouw. Ik heb 't haar proberen uit te leggen.
Ik bezorg hem wel. Wil je biechten ?
Ik ben niet echt gelovig.
Ik weet dat u probeert te helpen, maar als ik nu begin te bidden, ben ik 'n hypocriet.
Niet waar. God wil altijd naar je gebeden luisteren.
Goed dan. Kan ik dan nu biechten ?
Vertrouw op de Schepper. De dood treft ons allen.
De Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Dat is diepzinnig. "De dood treft ons allen."
Wat is er ? Bang dat je geen geluk meer zult hebben ?
Dit is mijn godsdienst. Fles, vergeef me m'n zonden,
in 't aangezicht van de dood. Mag ik je eerst opdrinken ?
Ik begrijp je leed, maar laat 't je hart niet verstillen.
Ik zal eens wat vertellen.
In mijn dorp was er 'n café met 'n grappig bord boven de bar.
Er stond: "Wees niet bang om krediet te vragen, want we weigeren heel beleefd."
- Kom nou, Arnaud. Je bent dronken. - Laat me met rust.
Ga weg met je pasklare antwoorden.
- Kom je ons martelen ? - Ik gebruik al m'n macht...
Je hebt geen macht.
- God heeft macht. - Echt ? Wat 'n grap.
- Je kunt gered worden. - Gered ? Ik ?
Hou op, Arnaud.
Haal 'n dokter. Snel.
Dat houdt hem wel even stil.
Schedelbreuk. Hij haalt de ochtend vast niet.
- Wat moeten we met hem ? - Bind hem op 'n brancard.
Dan kan je hem rechtop zetten.
Ze gaan iemand toch niet zo executeren ?
Het spijt me, 't vonnis wordt uitgevoerd. Ik kom van de generaal.
Als ie 't overleeft, knijp je in z'n wangen voor ie buiten komt.
De generaal wil dat hij bij bewustzijn is.
- Luitenant Roget meldt zich. - Kom binnen.
Boulanger zei dat u me wou spreken.
We hebben 'n onaangename taak voor de boeg.
- u bedoelt de executie. - Dat klopt.
- Dat is heel betreurenswaardig. - Dat vind ik nou ook.
Niemand is er blij om.
Waarom hebt u Paris uitgekozen ?
Ik moest toch iemand kiezen.
Hebt u hem niet uit eigenbelang gekozen ?
Hebt u hem gekozen omdat hij 'n lafaard was ?
Ja of nee ?
Ja, dat klopt.
- Er moest toch iemand gekozen worden. - Het was heel moeilijk.
Ik vind 't ook moeilijk om iemand te kiezen om de executie aan te voeren.
Hebt u bezwaar tegen die klus ?
- Ik ? - Ja.
Wat is er ? Voelt u zich niet goed ?
Ik voel me prima. Maar ik...
- Zal ik het raam openen ? - Nee.
Alleen... ik heb nog nooit 'n executie aangevoerd.
Dat is eenvoudig. Eerst helpt u de mannen aan 'n paal te binden.
Dan vraagt u of iemand 'n blinddoek wil en als dat zo is, bindt u hem om.
Dan heft u uw zwaard en geeft u de volgende bevelen: klaar, richten, vuur.
Dan neemt u uw pistool, stapt u voorwaarts
en schiet u ze een kogel door de kop.
Ik zou graag van deze opdracht ontheven worden.
- Afgewezen. - Kolonel...
u klaart de klus. Dat is alles.
- Als u... - Dat is alles.
Pardon. Kolonel Dax ?
- Ik ben Rousseau. Artilleriecommandant. - Wat gaat 't om ?
Om iets dat 'n grote invloed op de krijgsraad kan hebben.
Kom binnen.
- Kolonel. - Goedenavond.
- Goedenavond. Ga zitten. - Bedankt.
- Neemt u me niet kwalijk. - Ik ben altijd blij om u te zien.
- Sigaar ? - Nee, bedankt.
- Ik... - Dit zal u smaken.
Het spijt me dat ik u niet uitgenodigd heb,
maar het is 'n formele gelegenheid.
Bedankt, maar dit is geen vriendenbezoekje.
Laten we 't niet meer over die zaak hebben.
Het dodenaantal bewijst dat uw regiment z'n best heeft gedaan.
Hoe kunt u die mannen laten executeren als u dat weet ?
u bekijkt 't te eenvoudig.
De aanval was onmogelijk. De generale staf moet dat geweten hebben.
We zijn ervan overtuigd dat we goede oorlogsvoerders zijn.
u weet toch dat de generale staf onder druk van kranten en politici staat.
Misschien was die aanval wel onmogelijk.
Misschien hebben we 't verkeerd ingeschat. Maar,
als uw mannen wat meer lef hadden gehad, was 't misschien gelukt.
Waarom moeten we meer kritiek op ons nemen dan nodig is ?
Velen zijn in de loopgraven gebleven maar 't gaat ook om de moraal in 't leger.
- O ja ? - Zeker.
Deze executies werken als 'n tonicum.
Niets werkt stimulerender dan iemand anders te zien sterven.
- Zo had ik 't niet bekeken. - Het zijn net kinderen.
Net als kinderen hebben ze 'n strenge hand en discipline nodig.
Die bewaar je door af en toe iemand neer te schieten.
Een vraagje. Gelooft u echt wat u zonet zei ?
Het was 'n genoegen om dit met u te bespreken, maar m'n gasten wachten.
Het spijt me dat ik u van uw feest gehouden heb.
Weet u eigenlijk dat generaal Mireau
zijn batterijcommandant Rousseau bevolen heeft
z'n eigen troepen te beschieten bij de aanval ?
Die wilde natuurlijk 'n schriftelijk bevel.
Generaal Mireau wilde dat hij onze eigen loopgraven beschoot.
Rousseau weigerde dit,
maar 't werd hem opnieuw bevolen en hij weigerde weer. Er waren getuigen.
Gelooft u dit bizarre verhaal ?
Dit zijn de beëdigde verklaringen van de getuigen.
Commandant Rousseau, Commandant Nichols, de artillerist,
de telefonist en mijn eigen verklaring.
Wat heeft dit met de gevangenen te maken ?
Een generaal is razend over het falen van 'n aanval.
Hij beveelt om op z'n eigen troepen te schieten.
Op dezelfde dag roept dezelfde generaal
een krijgsraad samen, waar drie van z'n mannen ter dood veroordeeld worden.
Wat zouden uw kranten en politici daarmee aanvangen ?
Probeert u me te chanteren ?
Dat is 'n lelijk woord, maar u bevindt zich in 'n netelige positie.
Er is te veel gebeurd, iemand moet gestraft worden. Maar wie ?
Mireau's aanval op de Mierenhoop mislukte.
Ze weigerden op hun troepen te schieten.
Maar z'n verzoek om drie mannen te vermoorden om z'n reputatie te redden
zal de generale staf verhinderen.
Verontschuldigt u mij, ik kan m'n gasten niet meer laten wachten.
Detachement, halt.
Zet af 't geweer.
Ingerukt.
Heb moed. Het ergste is voorbij.
Goedemorgen, Paris.
Goedemorgen, sergeant.
- Hoe gaat 't ? - Niet slecht.
En met u ?
u hebt 'n goede maaltijd gemist.
Wat was 't ?
Hebt u wat te drinken voor ons ?
Neem hier 'n slok van.
Ik bedacht net, 't is grappig.
Sinds de krijgsraad heb ik niet een keer aan seks gedacht. Vreemd, hé ?
Beheers je. Verman je.
Er zijn hoogwaardigheidsbekleders en journalisten.
- Moet je familie je zo herinneren ? - Ik wil niet sterven.
Velen zullen sterven voor de oorlog over is.
Dat kan me niet schelen. Ik wil niet sterven.
- Red me. - Dat kan ik niet. Niemand kan dat.
Dit is je laatste beslissing.
Verman je of we slepen je naar buiten.
Het blijft hetzelfde. Aan jou de keuze.
We gaan. Doe je jassen uit.
Met de hulp van uw genade, boete te doen en m'n leven te veranderen.
Waarom moet ik sterven ?
Ik heb niks gedaan.
We stellen Gods wil niet in vraag.
Maar ik heb gevochten op het slagveld.
Waarom moeten zij niet sterven ?
Je hebt de vijand moed getoond. Toon het nu aan je troepen.
Maar ik ben bang.
Ik ben zo bang.
Heb moed. Verman je.
Hij sprak: "Heden zult gij met mij in het paradijs zijn."
- Werkelijk ? - Ja.
Werkelijk ?
Ik zal m'n vrouw nooit meer zien.
Ik zal niemand meer zien.
Heb moed. Verman jezelf.
- Ik kan er niets aan doen. - Verman je.
Ik kan er niets aan doen.
Geef me kracht, God.
Gevangenen vastbinden.
Geef acht.
Voorwaarts mars.
Detachement,
halt.
Linksom.
In de naam van 't Franse volk
worden korporaal Phillip Paris, soldaat Maurice Ferol en soldaat Pierre Arnaud
van het 701ee regiment,
die aan lafheid voor de vijand schuldig zijn bevonden,
meteen geëxecuteerd door 'n geweerschot.
Overeenkomstig het vonnis van de krijgsraad.
Rechtsom.
Voorwaarts, mars.
Wil je een blinddoek ?
Ja, graag.
Ik wil niet sterven.
Wil je een blinddoek ?
Het spijt me.
Klaar.
Richten.
Vuur.
Ik ben blij dat je erbij was.
Deze zaken zijn altijd wreed, maar dit keer had het 'n bepaalde grootsheid.
Deze zaak is echt goed afgehandeld.
Ze zijn prachtig gestorven.
Soms gebeurt er iets beschamends.
Maar deze keer was 't perfect.
Ja ?
- Kolonel ? - u wilde me spreken.
Ga toch zitten.
Kolonel Dax. uw mannen zijn dapper gestorven.
- Een kopje koffie ? - Nee, bedankt.
Ik heb gehoord dat je het bevel hebt gegeven
om tijdens de aanval op je eigen troepen te schieten.
Wat heb ik gedaan ? Wie heeft dat gezegd ?
Dax heeft me dat gisterenavond verteld.
Ik heb altijd geweten dat u geen loyaliteit kent,
maar dit had ik niet verwacht.
Ik heb verklaringen van commandant Nichols, uw artillerist,
en batterijcommandant Rousseau.
Dit is schandelijk.
Het is dus niet waar ?
Dat je dat zelfs maar vraagt.
Ik ben blij dat te horen.
Je komt er vast zonder kleerscheuren door.
- Door wat dan ? - Er komt 'n onderzoek.
- O ja ? - Dat stelt vast niets voor.
Het publiek vergeet snel.
Denk aan je reputatie.
Zulke beschuldigingen moet je toch aanvechten.
Zo zit 't dus.
Ik ben de zondebok,
de enige onschuldige in deze hele zaak.
Ik heb nog maar een ding te zeggen:
de man die je verraden hebt, is 'n soldaat.
Het moest gebeuren. We kunnen ons leger niet door idioten laten leiden.
Ik ben blij dat u me dat verteld hebt.
Wilt u de baan van generaal Mireau ?
- Zijn wat ? - Zijn baan.
Versta ik dit wel goed ?
Biedt u me 't commando van generaal Mireau aan ?
Doe toch niet zo verbaasd.
Je wilde die baan toch al lang. Dat weten we allemaal, m'n jongen.
Ik mag dan veel zijn, maar uw jongen niet.
Nee, biologisch gezien niet.
- Anders gezien ook niet. - Daagt u me uit ?
u wilt uw promotie toch niet verliezen ? Die u zo zorgvuldig gepland hebt.
Zal ik eens zeggen wat u met die promotie kunt doen ?
Verontschuldig u meteen of ik plaats u onder arrest.
Ik verontschuldig me dat ik niet helemaal eerlijk was,
dat ik m'n ware gevoelens niet getoond heb
en u niet eerder gezegd heb dat u ontaard en sadistisch bent.
Vergeet het maar dat ik me nog ooit bij u verontschuldig.
u stelt me teleur.
u laat uw verstand verloren gaan in sentimentaliteit.
u wilde die mannen echt redden.
u zat niet achter Mireau's baan aan.
Ik heb evenveel medelijden met idealisten als met dorpsgekken.
We moeten deze oorlog winnen. Wie niet vecht, wordt neergeschoten.
u hebt Mireau beschuldigd en ik heb hem daarop aangesproken.
Wat heb ik verkeerd gedaan ?
Als u dat zelf niet weet...
dan heb ik medelijden met u.
Bedankt.
We hebben 'n verrassing voor jullie.
Een klein verzetje.
Want wat is het leven zonder vermaak ?
Dit is onze laatste aanwinst van de vijand.
uit Duitsland, het land van de moffen.
Een kleine parel, uit het oorlogsgeweld aangespoeld.
Spreek eens 'n beschaafde taal.
Haar kunnen is beperkt.
Ze kan helemaal niets.
Maar we kunnen wel zeggen dat ze natuurtalent heeft.
Ze kan niet dansen of moppen tappen.
Ze kan geen bal op haar neus balanceren.
Maar ze zingt als 'n nachtegaal.
Vooruit, liefje. Zing eens wat.
Harder.
We moeten meteen weer naar het front.
Geef ze nog 'n paar minuten.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : thewildbunch2